" احكام قرض " قرض دادن به مسلمان مخصوصا به مؤمنين از كارهاى مستحب است ، ودر قرآن مجيد به آن امر شده ، وقرض دادن به مؤمن قرض دادن به خدا شمرده شده ، ووعده ء مغفرت به قرض دهنده داده شده ، ودر اخبار راجع به آن سفارش شده است ، واز پيغمبر أكرم ( صلى الله عليه وآله وسلم ) روايت شده كه كسى كه به برادر مسلمان خود قرض بدهد ، براي أو به هر درهمى كه قرض داده به وزن كوه أحد حسنات است ، واگر با أو در طلب قرض مدارا كند بر صراط مانند برق بدون حساب وعذاب مى گذرد ، وكسى كه برادر مسلمان به أو شكايت كند وقرض ندهد خداوند عز وجل بهشت را بر أو حرام مى كند . واز حضرت صادق ( عليه السلام ) روايت شده كه اگر قرض بدهم براي من محبوب تر است از آن كه به مانند آن صدقه بدهم . مسأله 2325 - در قرض لازم نيست صيغه بخوانند ، بلكه اگر چيزى را به قصد قرض به كسى بدهد وأو هم به همين قصد بگيرد ، صحيح است . مسأله 2326 - در صورتي كه در قرض شرط مدت نشده باشد ، يا بعد از گذشتن مدت باشد ، هر وقت بدهكار بدهى خود را بدهد طلبكار بايد قبول نمايد . مسأله 2327 - اگر در عقد قرض براي پرداخت آن مدتي قرار دهند ، طلبكار نمى تواند پيش از تمام شدن آن مدت طلب خود را مطالبه كند ، ولى اگر مدت نداشته باشد ، طلبكار هر وقت بخواهد مى تواند طلب خود را مطالبه نمايد . مسأله 2328 - اگر طلبكار - در موردى كه حق مطالبه دارد - طلب خود را مطالبه كند ، چنانچه بدهكار بتواند بدهى خود را بدهد ، بايد فورا آن را بپردازد ، واگر تأخير بيندازد گناهكار است .